Hanami

Egia esan, ez dut udaberriaz gozatzeko aukera handirik, lanak eta eskolak denbora gutxi uzten didatelako, baina izpi txikiei probetxua atera diet azken aste parean. Gustuz hartu ditut unibertsitatetik bueltan etorri eta Artzai Onaren parean autobusetik jaistean bertako gereziondoen lehen loreak, edo goizetan lanera noanean Astigarragan autobusetik jaitsi eta bulegorako bidean dauden hurritzen hosto leunak, kimutik atera berriak. Aste honetan Bergarara joan gara lankide bat eta biok, eta kopilotu nintzela aprobetxatuz, gure mendietako elorri zuriak eta gereziondoak loretan ikusi ditut han hemenka. Paisaian modu errazean desberdintzen diren urtearen sasoi bakarra hauxe da. Gauean amets eta guzti egin dut; Kandinskyren mendi urdinaren antzekoa zen malda bat ikusten nuen, baina nire kasuan zilar kolorekoa, loretan zeuden gereziondoz josia.

Japonian bitan baino ez naiz izan, baina oso interesgarria iruditzen zait bertako kulturan edertasunak egunerokotasunean duen tokia, eta efimerotasunaren edertasunaz duten kontzeptua, baita perfekzio ezan edertasuna aurkitzeko duten gaitasuna ere. Aste hauetan hor egongo dira herritar gehienak, komunikabideen bitartez sakura zensen-a jarraitzen, udaberriaren edertasun efimeroak hain luze den artxipielagoa hegoaldetik hasi eta iparralderaino nola zeharkatzen duen ikusten, eta urtean behin kuku egiten digun naturaz parkeetan gozatzen.

Oso garrantzitsua iruditzen zait haurrei edertasunaz jabetzen laguntzea, hura estimatzen eta bilatzen ikasten laguntzea, instant bat baino irauten ez duen zerbaitean edertasuna aurkitzen jakin dezaten, eta beldurrik gabe edertasunari alde egiten utz diezaioten. Aste honetan autoan gindoazela leihotik elorri zuriak zuri ikusi nituenean azken horri buruz pentsatu nuen; amonatxo baten itxurarekin nire burua ikusi nuen, leihotik begira, hurrengo udaberrian elorri zuriak loretan ikusteko moduan egongo ote zen bere buruari galdetzen zion amonatxoa.

Zertarako edertasuna?

Iratik bere blogean gogorarazi zigun astean zehar, eta nik ere gordea nuen txoko bat nazioarteko poesiaren egunerako. Hausnarketa polita duzue horren inguruan blog honetan.

Nik gaia zertxobait ireki nahi nuke, eta Haur Hezkuntzari eta lauhileko honetako ikaskuntzei lotu. Hezkuntzaren Psikologian motibazioaren inguruan ari gara lanean. Beñatek, adibidez, bota digu bere blogetik hausnarketarako deia. Gelan baditugu kide mordoxka bat edertasunari buruz, arteari buruz, asko dakitenak, musika eta dantzaren arloan urte askoz aritu ondoren. Beste askok agian ez dute taldearekin partekatu, baina edertasunaren bila dabiltza ere (ez bakarrik tabernetan ordu txikietan, hori ederra den arren!). Edertasuna zer da, oinarrizko beharra, ala goi-mailakoa? Galdera potoloa da, ezta? Zein toki egiten zaio edertasunari hezkuntzan? Egokia al da?

Edertasuna egungo egoera sozial eta ekonomikoari begirada kritikoarekin lotuz, baita azken egun hauetan gelakideak egiten ari garen unibertsitatearen inguruko hausnarketari ere, 90. hamarkadan Luis Eduardo Autek sozialismoaren "pelotazoari" egindako kritika abestuaren letra eta bideo bat uzten dizkizuet:

La belleza

Enemigo de la guerra
y su reverso, la medalla
no propuse otra batalla
que librar al corazón
de ponerse cuerpo a tierra
bajo el paso de una historia
que iba a alzar hasta la gloria
el poder de la razón
y ahora que ya no hay trincheras
el combate es la escalera
y el que trepe a lo mas alto
pondrá a salvo su cabeza
Aunque se hunda en el asfalto
la belleza...

Míralos, como reptiles,
al acecho de la presa,
negociando en cada mesa
maquillajes de ocasión;
siguen todos los raíles
que conduzcan a la cumbre,
locos por que nos deslumbre
su parásita ambición.
Antes iban de profetas
y ahora el éxito es su meta;
mercaderes, traficantes,
más que nausea dan tristeza,
no rozaron ni un instante
la belleza...

Y me hablaron de futuros
fraternales, solidarios,
donde todo lo falsario
acabaría en el pilón.
Y ahora que se cae el muro
ya no somos tan iguales,
tanto vendes, tanto vales,
¡viva la revolución!
Reivindico el espejismo
de intentar ser uno mismo,
ese viaje hacia la nada
que consiste en la certeza
de encontrar en tu mirada
la belleza…